No Javascript
You must turn on Javascript to view this content.
No Flash
You must install Adobe Flash to view this content.
PJ Jacobsen 2011
Strijd om het podium
PJ Jacobsen
een interview
Hoewel hij pas 18 is, heeft PJ Jacobsen al een indrukkwekkende staat van dienst en dan mogen we er gerust van uitgaan dat het beste uit zijn carrière nog gaat komenDankzij zijn ambitie en talent is PJ de nieuwste door REV'IT! gesponsorde coureur. "Ik weet niet waar ik uiteindelijk ga uitkomen", zegt PJ, "Maar ik weet wel dat ik er alles aan zal doen om zo ver mogelijk te komen. Ik wil aan de top staan, ik wil winnen. Zoals iedereen."
Opgroeien
op een motor
Een gesprek met PJ bij hem thuis in Montgomery, New York, is een gesprek met een zelfverzekerde, maar zeer aardige, coureur die het liefste doet wat hij het beste kan: racen, En dat heeft hij aan zijn vader Keith te danken. "Mijn vader was een professionele dirt track racer. Al heel snel heeft hij mij op de motor gezet", zegt PJ. "Ik was heel erg jong, pas een jaar of 3". Ondanks zijn leeftijd, is hij al een eind gekomen, van mini motorcross, via racen op de Ducati 848 EVO in de Amerikaanse Daytona SportBike klasse naar Celtic Racing. Daarbij heeft hij al 30 titels gewonnen. Allemaal op gravel.PJ vertelt hoe het allemaal begon: "Toen ik een jaar of vijf was, won ik mijn eerste kampioenschap op een Yamaha PW50 en daarna ging ik verder op een 65 cc en nog later op een 80 cc. Ik bleef maar winnen en ging daarna racen op de weg. Mijn vader en ik besloten met wegraces een andere weg in te slaan. We hadden natuurlijk het dirt track pad kunnen volgen. Dat deed ik heel graag en doe ik nu nog regelmatig, maar ik had sterk het gevoel dat ik moest gaan racen."
Dirt track
als basis
"Dirt track racen is een hele goede basis", zegt PJ. "Maar ik zie nu veel Amerikaanse kinderen hetzelfde doen als bijvoorbeeld Spaanse kinderen. Zij starten op Honda NSR2 en 80cc Metrakits. Ik ging dirt tracken, omdat iedereen dat deed. Nicky Hayden bijvoorbeeld (die een echte held voor me is), deed hetzelfde. Ik zou wel eens een heel seizoen dirt track willen rijden, omdat ik denk dat ik het daar goed zou doen. Vorig jaar heb ik op een Harley 750 gereden en lag ik tweede toen we de laatste ronde ingingen. Geweldig natuurlijk, maar de oudere en meer ervaren rijders haalden me in en uiteindelijk werd ik zesde. Maar nu wil ik eerst echt goed gaan presteren in wegraces, en dan van daaruit in Europa terechtkomen".
Het begin van een carrière
in het buitenland
Toen PJ in 2006 overstapte naar wegraces, was dat niet eenvoudig, maar de jonge rijder stond werkelijk te popelen om alles te leren. En het werd echt serieus toen hij in 2007 door de MotoGP Academy werd uitgenodigd om naar Europa te komen. Dani Pedrosa's mentor Alberto Puig heeft hem naar de Academy gebracht. En hoewel PJ pas 13 jaar oud was, was hij ontzettend blij met de kansen die hij kreeg.
Debuut op wereldniveau
op zijn 15e
Twee jaar na zijn entree in de Europese racerij, maakte PJ zijn debuut op wereldniveau toen hij een wildcard kreeg voor de GP van Indianapolis. Met zijn 15 jaar was hij de jongste Amerikaan ooit op het circuit. Hij finishte buiten de punten. "MotoGP is absoluut de moeilijkste klasse", zegt hij. "Ik denk dat we met wat meer tijd voor de motor een beter resultaat hadden kunnen behalen in Indy. Maar ik was natuurlijk al heel blij dat ik voor mijn thuispubliek mocht rijden. "Toen kreeg de debutant in de Grand Prix een ongelooflijke kans: viervoudig wereldkampioen Jorge Martinez bood PJ een plaats in het roemrijke Aspar Team; het Spaanse 125 kampioensteam. "Ik reed de laatste 2 races van 2008 voor Aspar. Ze mochten mij, ik vond het een geweldig team en ik kreeg een plaats voor het jaar daarna. Het was weer moeilijk, maar ik leerde de circuits kennen. Ik probeerde geduld te hebben, met als doel om in de top 5 van het kampioenschap te rijden. En dat haalde ik. Mijn vader, mijn trainer Josh en mijn beste vriend Shane kwamen naar mijn laatste 2 races kijken. Zij moedigden mij aan en dat was cool. Dat zou ik nog wel eens over willen doen."
Terug naar de thuisbasis
Terugkeer naar de VS
Na het seizoen 2009 besloot PJ terug te keren naar de Verenigde Staten. "Jorge is een geweldige man. Ik denk dat hij mij ook echt mocht en graag had gewild dat ik bleef, maar ik besloot terug te keren naar de VS en het pad van de 600 te bewandelen. Ik zag veel rijders die overstapten van de 600 cc naar de 1000 cc Superbikes, dus ik wilde niet langer op de 125 cc blijven hangen. Ik wilde ook heel graag in de VS rijden voor Barry Gilsenan van Celtic Racing. Dat wilde ik eigenlijk al vanaf mijn elfde. We hebben het hele jaar 2010 zo gewerkt en ik was er erg blij mee. Ik werd elfde in het kampioenschap. Ik wist dat het een leerjaar zou worden."De overstap terug naar de AMA ging heel gemakkelijk, volgens PJ. Hij vindt het fijn om terug te zijn. "De sfeer in de AMA paddock is heel goed. Dat is het belangrijkste van racen: je wilt gewoon plezier hebben en goed met iedereen overweg kunnen."
Op naar
het volgende niveau
Dit jaar maakte PJ een paar belangrijke veranderingen mee. Hij tekende een deal met REV'IT! USA en Celtic Racing en besloot om dit jaar op een Ducati 848 Evo uit te komen in de AMA SportsBike klasse. De overstap van zijn Suzuki GSX-R600 4-takt naar de Ducati's grommende V2 ging soepel, dankzij zijn nauwe samenwerking met legendarische Ducati goeroe Eraldo Ferracci, wiens Fast by Ferracci de afgelopen decennia wereldwijd een klinkende naam is geworden in de racerij. "Eraldo vertelt mij veel verhalen over Doug Polen en Freddie Spencer, waar hij mee gewerkt heeft en wat zij deden. Daar heb ik heel veel aan", zegt PJ. "Het duurde even om aan de Ducati te wennen, maar nu vind ik het echt fijn rijden. De 848 is een geweldige fiets en hij past goed bij mijn rijstijl. Dat Eraldo achter de motor zit, helpt zeker. Hij geeft veel feedback over mijn fouten, dus ik leer continu bij. Als ik iets verkeerd doe, vertelt hij me wat Doug en Freddie zouden doen en zij zijn goede voorbeelden. Hij is nu echt op mij gefocust. Hij heeft nog steeds racekriebels zoals hij het zelf noemt."
Internationale
race toekomst
PJ is niet bang om hard te werken. Hij heeft zijn pijlen gericht op een internationale race toekomst. "Ik wil goed presteren. Ik probeer steeds een stap extra te zetten en te groeien. Ik wil wat races winnen en in de top 3 van het kampioenschap eindigen. Als we het dit jaar goed doen, zou het fantastisch zijn om volgend jaar Superbikes te rijden, maar ik moet dan natuurlijk eerst wel goed presteren om dat te laten gebeuren."Hij wil uiteindelijk graag daar terugkeren waar zijn carrière begon. "Natuurlijk zou ik graag weer eens naar Europa komen. Moto2 is een geweldige klasse. Ik bedoel, er gebeurt altijd veel in een race en je kunt nooit voorspellen wie vooraan zal rijden. Daar zit veel talent, maar ik vind de World Superbike ook helemaal te gek."PJ weet dat hij zich eerst moet blijven focussen op het seizoen 2011 voordat hij nog hogere doelen gaat nastreven. Hij is vastbesloten om het dit jaar te maken. "We gaan er vol voor dit jaar en wat races winnen. De Fast by Ferracci Ducati 848 Evo zal binnenkort bovenaan staan".

